ধুবুৰীৰ ঐতিহাসিক মাটিত যোৱা ২১ ডিচেম্বৰৰ পৰা ২৩ ডিচেম্বৰলৈ অনুষ্ঠিত হৈ যোৱা বিশাল "আঞ্চলিক ইজতেমা"ই নামনি অসমত এক আধ্যাত্মিক জোৱাৰৰ সৃষ্টি কৰিছে। ধুবুৰী, বঙাইগাঁও, কোকৰাঝাৰ, নলবাৰী, ৰঙিয়া, বৰপেটা, গোৱালপাৰা আৰু বাক্সা—এই ৮ খন জিলাৰ পৰা প্ৰায় ৮ ৰ পৰা ১০ লাখ ধৰ্মপ্ৰাণ মুছলমান লোকে এই ইজতেমাত অংশগ্ৰহণ কৰি এক অভূতপূৰ্ব পৰিৱেশৰ সৃষ্টি কৰে।
২৩ ডিচেম্বৰৰ দিনা দুপৰীয়া ১২:৩০ বজাত ধুবুৰীৰ সাংসদ মৌলানা বদৰুদ্দিন আজমলৰ উপস্থিতিত অনুষ্ঠিত হোৱা প্ৰায় ৩০ মিনিট জোৰা আখিৰী মোনাজাত বা দোয়াই সমগ্ৰ পৰিৱেশটো আৱেগিক কৰি তোলে।
তলত এই ইজতেমাৰ মূল উদ্দেশ্য, ইছলামিক ধৰ্মতত্ত্ব, ঈমান আৰু এক আদৰ্শ মুছলমান জীৱনৰ কৰণীয় আৰু বৰ্জনীয় দিশসমূহৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি এটি বিস্তৃত প্ৰবন্ধ আগবঢ়োৱা হ’ল:
ধুবুৰীৰ আঞ্চলিক ইজতেমা: আধ্যাত্মিক জাগৰণ আৰু মানৱীয়তাৰ বাৰ্তা
ইজতেমাৰ মূল উদ্দেশ্য কেৱল ধৰ্মীয় সমাৱেশেই নহয়, ইয়াৰ আঁৰৰ মূল লক্ষ্য হৈছে মানুহক এক উন্নত চৰিত্ৰৰ অধিকাৰী কৰা। এই ইজতেমাত মূলত: কেইবাটাও গুৰুত্বপূৰ্ণ শিক্ষাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া হৈছে: এজন ভাল মানুহ হোৱা, আনৰ অপকাৰ নকৰা, দুখীয়াক সহায় কৰা, পিতৃ-মাতৃৰ প্ৰতি সন্মান প্ৰদৰ্শন কৰা আৰু আল্লাহৰ সন্তুষ্টিৰ বাবে পাঁচ ওয়াক্ত নামাজ আদায় কৰা।
১. ঈমান আৰু ধৰ্ম (Islam and Iman)
এজন মুছলমানৰ বাবে আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ সম্পদটোৱেই হৈছে ঈমান। ঈমানৰ অৰ্থ হ’ল বিশ্বাস। আল্লাহ এক আৰু অদ্বিতীয় আৰু হজৰত মহম্মদ (ছাঃ) আল্লাহৰ প্ৰেৰিত ৰাছুল—এই সত্যক অন্তৰেৰে বিশ্বাস কৰা, মুখেৰে স্বীকাৰ কৰা আৰু কাৰ্যত পৰিণত কৰাই হৈছে ঈমান।
তৌহিদ: সৃষ্টিৰ সকলো বস্তুৰ মালিক আল্লাহ। আমাৰ লাভ-লোকচান, জন্ম-মৃত্যু সকলো তেওঁৰ হাতত। এই বিশ্বাসে এজন মানুহক নিৰ্ভীক কৰে।
নামাজৰ গুৰুত্ব: ইজতেমাত বাৰে বাৰে কোৱা হৈছে যে নামাজ হৈছে বেহেস্তৰ চাবিকাঠী। পাঁচ ওয়াক্ত নামাজ সঠিক সময়ত আদায় কৰিলে মানুহৰ মন পবিত্ৰ হয় আৰু সমাজত শৃঙ্খলা আহে।
২. মানৱীয় চৰিত্ৰ আৰু সুন্নাত (Islamic Character and Sunnah)
ইছলামে কেৱল এবাদতৰ কথা নকয়, ই এজন ব্যক্তিক নৈতিকভাৱে শক্তিশালী হ'বলৈ শিকায়। ইজতেমাত বিশেষভাৱে গুৰুত্ব দিয়া দিশসমূহ হ’ল:
পিতৃ-মাতৃৰ সেৱা: ইছলামত পিতৃ-মাতৃৰ স্থান অতি উচ্চ। কোৱা হৈছে যে "মাকৰ ভৰিৰ তলত সন্তানৰ বেহেস্ত"। যিয়ে নিজৰ পিতৃ-মাতৃক কষ্ট দিয়ে, তেওঁৰ কোনো এবাদত কবুল নহয়।
অন্যৰ প্ৰতি ব্যৱহাৰ: এজন মুছলমানে কেতিয়াও নিজৰ কথা বা কামেৰে আনক কষ্ট দিব নোৱাৰে। চুবুৰীয়াক সহায় কৰা, ভোকাতুৰক অন্ন দিয়া আৰু জ্যেষ্ঠজনক সন্মান কৰাটো ইছলামৰ অন্যতম মূল চৰ্ত।
সুন্নাতৰ অনুসৰণ: আমাৰ নবী হজৰত মহম্মদ (ছাঃ)ৰ জীৱনশৈলী অনুসৰণ কৰাই হৈছে সুন্নাত। খোৱা-বোৱা, শোৱা, কথা পতা আৰু সমাজত চলা-ফিৰা কৰাৰ যি পদ্ধতি নবীয়ে দেখুৱাই গৈছে, সেয়া অনুসৰণ কৰিলে ইহকাল আৰু পৰকালত শান্তি পোৱা যায়।
৩. কি কৰিব আৰু কি নকৰিব (The Do's and Don'ts)
ইজতেমাৰ মঞ্চৰ পৰা আলেম-উলামাসকলে মুছলমানসকলক ধৰ্মীয় বিধি-নিষেধসমূহ মানি চলিবলৈ আহ্বান জনায়:
কৰণীয় (Do's):
সঁচা কথা কোৱা: যিকোনো পৰিস্থিতিত সত্যৰ পথত থকা।
আমানত ৰক্ষা কৰা: কাৰোবাৰ বিশ্বাস ভংগ নকৰা।
দুখীয়াক সহায় (যাকাত): নিজৰ সম্পত্তিৰ এটা নিৰ্দিষ্ট অংশ অভাৱী লোকক দান কৰা।
ক্ষমা কৰা: আনৰ ভুল ক্ষমা কৰিব পৰাটো এক মহান গুণ।
বৰ্জনীয় (Don'ts):
মিছা কথা আৰু গীবত: কাৰোবাৰ অনুপস্থিতিত তেওঁৰ নিন্দা কৰা বা মিছা অপবাদ দিয়া ইছলামত ডাঙৰ পাপ।
হাৰাম উপাৰ্জন: সুদ, ঘোঁচ বা অবৈধ উপায়েৰে ধন ঘটা সম্পূৰ্ণ নিষেধ।
অহংকাৰ: পৃথিৱীত নিজক ডাঙৰ বুলি ভবা আৰু আনক তুচ্ছ জ্ঞান কৰা লোকক আল্লাহে পচন্দ নকৰে।
৪. জান্নাতৰ পথ আৰু আচল সফলতা
ইজতেমাৰ শেষ দিনা, অৰ্থাৎ ২৩ ডিচেম্বৰৰ আখিৰী মোনাজাতত সাংসদ বদৰুদ্দিন আজমলৰ নেতৃত্বত লাখ লাখ মানুহে চকুৰ পানীৰে আল্লাহৰ ওচৰত ক্ষমা প্ৰাৰ্থনা কৰে। এই মোনাজাতৰ মূল উদ্দেশ্য আছিল বিশ্বৰ শান্তি আৰু নিজৰ গোনাহৰ (পাপ) পৰা পৰিত্ৰাণ।
ইজতেমাৰ শিক্ষাই আমাক বুজাই দিয়ে যে আচল সফলতা কেৱল ধন-সম্পত্তি ঘটাতে নাই, বৰঞ্চ আল্লাহৰ প্ৰতি থকা আনুগত্য আৰু সমাজৰ প্ৰতি থকা কৰ্তব্য পালনৰ মাজতহে আছে। যিয়ে পৃথিৱীত সৎ পথে চলিব (নেকী কৰিব), তেৱেই পৰকালত জান্নাত বা বেহেস্ত লাভ কৰিব।
উপসংহাৰ
ধুবুৰীৰ এই বিশাল আঞ্চলিক ইজতেমাই নামনি অসমৰ মুছলমান সমাজৰ মাজত এক নতুন ঐক্যৰ বাৰ্তা কঢ়িয়াই আনিছে। ৮-১০ লাখ লোকৰ এই সমাৱেশে প্ৰমাণ কৰিলে যে শান্তি, সম্প্ৰীতি আৰু ধৰ্মীয় অনুশাসনৰ দ্বাৰা এক সুন্দৰ সমাজ গঢ়া সম্ভৱ। ইজতেমাৰ পৰা লাভ কৰা এই আধ্যাত্মিক শিক্ষা যদি আমি আমাৰ দৈনন্দিন জীৱনত প্ৰয়োগ কৰোঁ, তেন্তে আমাৰ সমাজখন সঁচাকৈয়ে জান্নাতৰ দৰে সুন্দৰ হৈ পৰিব।
ইছলাম কেৱল ধৰ্ম নহয়, ই এক সম্পূৰ্ণ জীৱন বিধান। ধুবুৰী ইজতেমাৰ দৰে অনুষ্ঠানবোৰে আমাক যিবোৰ শিক্ষা দিয়ে, সেইবোৰক আৰু অলপ গভীৰভাৱে বুজিবলৈ হ’লে ইছলামৰ মূল স্তম্ভ, সামাজিক দায়িত্ব আৰু আধ্যাত্মিক জগতখনৰ বিষয়ে জনাটো জৰুৰী।
তলত ইছলামৰ বিভিন্ন দিশৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি এক বিস্তৃত আলোচনা আগবঢ়োৱা হ’ল:
ইছলামৰ বুনিয়াদ: পাঁচটা মূল স্তম্ভ (The Five Pillars of Islam)
ইছলামী জীৱন এটা ঘৰৰ দৰে, যাৰ পাঁচটা মজবুত খুঁটি আছে। এজন মুছলমান হ’বলৈ এই পাঁচটা চৰ্ত পালন কৰাটো অনিবাৰ্য ।
কালিমা (শ্বাহাদাহ): ইয়াৰ অৰ্থ হ’ল সাক্ষ্য দিয়া। "লা-ইলাহা ইল্লাল্লাহু মুহাম্মাদুৰ ৰাছুলুল্লাহ"— অৰ্থাৎ আল্লাহৰ বাহিৰে কোনো উপাস্য নাই আৰু মহম্মদ (ছাঃ) আল্লাহৰ প্ৰেৰিত ৰাছুল। এয়া ঈমানৰ প্ৰথম খোজ।
নামাজ (ছালাত): দৈনিক পাঁচবাৰ (ফজৰ, জোহৰ, আছৰ, মাগৰিব আৰু এশা) আল্লাহৰ ওচৰত হাজিৰ হোৱা। নামাজে মানুহক অশ্লীল আৰু বেয়া কামৰ পৰা আঁতৰাই ৰাখে।
ৰোজা (ছাওম): পবিত্ৰ ৰমজান মাহত সুৰ্যোদয়ৰ পৰা সূৰ্যাস্তলৈকে খাদ্য আৰু পানীয়ৰ পৰা বিৰত থকা। ই মানুহক ধৈৰ্য্য আৰু দুখীয়াৰ কষ্ট বুজিবলৈ শিকায়।
যাকাত: চহকী মুছলমানসকলে নিজৰ জমা ধনৰ ২.৫% অংশ দুখীয়া-নিছলাক দান কৰা। ই সমাজত অৰ্থনৈতিক ভাৰসাম্য ৰক্ষা কৰে।
হজ: সামৰ্থ্য থকা লোকৰ বাবে জীৱনত এবাৰ পবিত্ৰ মক্কা চহৰ দৰ্শন কৰা আৰু হজৰ নিয়মসমূহ পালন কৰা। ইছলামিক সমাজ ব্যৱস্থা আৰু মানৱ অধিকাৰ
ইছলামে সমাজত বাস কৰা প্ৰতিটো শ্ৰেণীৰ লোকৰ বাবে অধিকাৰ নিশ্চিত কৰিছে। ধুবুৰী ইজতেমাত আলেমসকলে এই বিষয়বোৰত বিশেষ জোৰ দিছিল।
১. নাৰীৰ মৰ্যাদা আৰু অধিকাৰ
ইছলামৰ পূৰ্বে আৰৱত নাৰীক সম্পত্তি হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল, কিন্তু ইছলামে নাৰীক মৰ্যাদা প্ৰদান কৰিলে। মাতৃ হিচাপে, ভগ্নী হিচাপে আৰু পত্নী হিচাপে নাৰীৰ সুকীয়া অধিকাৰ আছে। কনমানি ছোৱালীক জীয়াই জীয়াই পুতি থোৱা প্ৰথা ইছলামে বন্ধ কৰিছিল আৰু শিক্ষা তথা সম্পত্তিৰ ওপৰত নাৰীৰ অধিকাৰ সাব্যস্ত কৰিছিল।
২. চুবুৰীয়াৰ অধিকাৰ
নবী মহম্মদ (ছাঃ) এ কৈছে, "সেইজন মুছলমান নহয়, যাৰ চুবুৰীয়া ভোকত থাকে আৰু তেওঁ পেট ভৰাই খায়।" ইয়াৰ অৰ্থ হ’ল, চুবুৰীয়া যি ধৰ্মৰেই নহওক কিয়, তেওঁৰ বিপদত থিয় দিয়াটো এজন মুছলমানৰ নৈতিক দায়িত্ব।
ধুবুৰীৰ ঐতিহাসিক মাটিত যোৱা ২১ ডিচেম্বৰৰ পৰা ২৩ ডিচেম্বৰলৈ অনুষ্ঠিত হৈ যোৱা বিশাল "আঞ্চলিক ইজতেমা"ই নামনি অসমত এক আধ্যাত্মিক জোৱাৰৰ সৃষ্টি কৰিছে। ৮ খন জিলাৰ পৰা প্ৰায় ৮ ৰ পৰা ১০ লাখ ধৰ্মপ্ৰাণ মুছলমান লোকে এই ইজতেমাত অংশগ্ৰহণ কৰি এক অভূতপূৰ্ব পৰিৱেশৰ সৃষ্টি কৰে। pic.twitter.com/YBgSfpEmEj
— DHUBRI UPDATES (@dhubriupdates) December 23, 2025
৩. অনা-মুছলমানৰ সৈতে সম্পৰ্ক
ধুবুৰীৰ ঐতিহাসিক মাটিত যোৱা ২১ ডিচেম্বৰৰ পৰা ২৩ ডিচেম্বৰলৈ অনুষ্ঠিত হৈ যোৱা বিশাল "আঞ্চলিক ইজতেমা"ই নামনি অসমত এক আধ্যাত্মিক জোৱাৰৰ সৃষ্টি কৰিছে। ৮ খন জিলাৰ পৰা প্ৰায় ৮ ৰ পৰা ১০ লাখ ধৰ্মপ্ৰাণ মুছলমান লোকে এই ইজতেমাত অংশগ্ৰহণ কৰি এক অভূতপূৰ্ব পৰিৱেশৰ সৃষ্টি কৰে। pic.twitter.com/YBgSfpEmEj
— DHUBRI UPDATES (@dhubriupdates) December 23, 2025
ইছলামে আন ধৰ্মৰ লোকক সন্মান কৰিবলৈ শিকায়। কোৰআনত স্পষ্টকৈ কোৱা হৈছে— "ধৰ্মৰ ক্ষেত্ৰত কোনো জোৰ-জুলুম নাই।" এজন মুছলমানে আনৰ ধৰ্মীয় বিশ্বাসত আঘাত হানিব নোৱাৰে। মদিনা চনদৰ জৰিয়তে নবী মহম্মদ (ছাঃ) এ ধৰ্মনিৰপেক্ষ সমাজৰ এক উৎকৃষ্ট উদাহৰণ দাঙি ধৰিছিল।
আধ্যাত্মিকতা আৰু চৰিত্ৰ গঠন (Tazkiyah)
ইজতেমাৰ দৰে অনুষ্ঠানত 'তজকীয়াহ' বা আত্মশুদ্ধিৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া হয়। এজন মুছলমানৰ চৰিত্ৰ কেনেকুৱা হ’ব লাগে?
আমানতদাৰী (Trustworthiness): এজন মুছলমান হ’ব লাগে বিশ্বাসী। কোনোবাই কিবা বস্তু আমানত ৰাখিলে সেয়া সঠিকভাৱে ওভতাই দিয়া আৰু কাৰো বিশ্বাস ভংগ নকৰা।
হায়া বা লজ্জা (Modesty): কথা-বাৰ্তা, পোছাক-পৰিচ্ছদ আৰু চকুৰ দৃষ্টিত শালীনতা বজায় ৰখা।
খিদমতে খালক (Creation Service): কেৱল মানুহেই নহয়, আল্লাহৰ সৃষ্টি প্ৰতিটো জীৱ-জন্তুৰ প্ৰতি দয়াশীল হোৱা। আনকি এটা কুকুৰক পানী খুৱাই এজন পাপী মানুহেও জান্নাত লাভ কৰাৰ কাহিনী ইছলামত আছে।
ইছলামত নিষিদ্ধ কামসমূহ (Major Sins/Haraam)
এজন মুছলমানে কি কি কামৰ পৰা আঁতৰত থাকিব লাগে, সেই বিষয়ে কোৰআন আৰু হাদীছত স্পষ্ট নিৰ্দেশ আছে।
শ্বিৰ্ক: আল্লাহৰ সৈতে আন কাকো অংশীদাৰ কৰা। এয়া ইছলামত আটাইতকৈ ডাঙৰ পাপ।
হত্যা আৰু হিংসা: অন্যায়ভাৱে এজন মানুহক হত্যা কৰা মানে সমগ্ৰ মানৱ জাতিক হত্যা কৰা।
সুদ (Riba): সুদ খোৱা বা দিয়াটো ইছলামত কঠোৰভাৱে নিষিদ্ধ, কাৰণ ই দৰিদ্ৰক অধিক দৰিদ্ৰ কৰি তোলে।
মদ আৰু নিচাজাতীয় দ্ৰব্য: যিকোনো বস্তু যিয়ে মানুহৰ জ্ঞান হেৰুৱাই পেলায়, সেয়া হাৰাম।
মিছা আৰু চৰ্চা (Backbiting): কাৰোবাৰ অনুপস্থিতিত তেওঁৰ বদনাম কৰাটো নিজৰ মৃত ভাইৰ মাংস খোৱাৰ সমান পাপ বুলি গণ্য কৰা হয়।
পৰকালৰ ধাৰণা (Akhirah) ইছলামৰ মতে এই পৃথিৱীখন হ’ল পৰীক্ষাগাৰ। মানুহে যি কৰিব, তাৰ হিচাপ এদিন দিব লাগিব।
কবৰৰ জীৱন: মৃত্যুৰ পাছত আৰু কিয়ামতৰ আগৰ এই সময়ছোৱাত মানুহে নিজৰ কৰ্মৰ ফল ভোগ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
কিয়ামত: এই পৃথিৱী এদিন ধ্বংস হ’ব আৰু সকলো মানুহক পুনৰ জীৱিত কৰি আল্লাহৰ আদালতত থিয় কৰোৱা হ’ব।
জান্নাত আৰু জাহান্নাম: যাৰ নেকী (পুণ্য) বেছি হ’ব তেওঁ জান্নাত (স্বৰ্গ) পাব আৰু যাৰ গোনাহ (পাপ) বেছি হ’ব তেওঁ জাহান্নামৰ (নৰক) জুইত দগ্ধ হ’ব।
ইজতেমাৰ প্ৰাসংগিকতা ধুবুৰীৰ ইজতেমাত হোৱা এই ৮-১০ লাখ মানুহৰ সমাৱেশে এটাই বাৰ্তা দিছে— "নিশ্চয় মুছলমানসকল ভাই-ভাই।" জাতি-বৰ্ণ-বিত্তৰ ভেদাভেদ পাহৰি সকলোৱে একেলগে বালিত বহি আল্লাহৰ জিকিৰ কৰাটোৱে ইছলামৰ সাম্যবাদৰ পৰিচয় দিয়ে। এজন মুছলমানৰ আচল পৰিচয় তেওঁৰ দীঘল দাঢ়ি বা পোছাকত নাই, বৰঞ্চ তেওঁৰ ব্যৱহাৰ আৰু সমাজৰ প্ৰতি তেওঁ কৰা সেৱাতহে আছে।
নবী মহম্মদ (ছাঃ) এ বিদায় হজৰ ভাষণত কৈছিল— "কোনো আৰৱীৰ কোনো অন্যাৰৱীৰ ওপৰত শ্ৰেষ্ঠত্ব নাই, কোনো বগাৰ কলাৰ ওপৰত বা কলাৰ বগাৰ ওপৰত শ্ৰেষ্ঠত্ব নাই। শ্ৰেষ্ঠ সেইজনেই যাৰ মনত আল্লাহৰ প্ৰতি ভয় (তাকৱা) বেছি।"
আপোনাৰ বাবে পৰৱৰ্তী পদক্ষেপ:

